រឿងនេះ ដកស្រង់ពីកម្ពុជសុរិយាលេខ ១- ២ –៣ ឆ្នាំ ១៩៣៣ – ៣៤ ទំព័រ ១៧៤ រៀបរៀងដោយព្រះអក្ខរលេខាណុប នៅក្រុមព្រះរាជនិពន្ធ និងឯកសារទំនៀមទម្លាប់លេខ ២៧ – ០៣៩ រៀបរៀងដោយភិក្ខុតន់ – ស៊ីនួន សិក្សាសាលាបាលីជាន់ខ្ពស់ថ្នាក់ទី ២ ។

រឿងនេះ ដកស្រង់ពីកម្ពុជសុរិយាលេខ ១- ២ –៣ ឆ្នាំ ១៩៣៣ – ៣៤ ទំព័រ ១៧៤ រៀបរៀងដោយព្រះអក្ខរលេខាណុប នៅក្រុមព្រះរាជនិពន្ធ និងឯកសារទំនៀមទម្លាប់លេខ ២៧ – ០៣៩ រៀបរៀងដោយភិក្ខុតន់ – ស៊ីនួន សិក្សាសាលាបាលីជាន់ខ្ពស់ថ្នាក់ទី ២ ។
រឿងនេះ ដកស្រង់ពីច្បាប់សរសេរដៃនៅបណ្ណាល័យពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ លេខ G 20 B របស់លោក E. Aymnier ទំព័រ ៤១ ខាងភាសាខ្មែរនិងកម្ពុជសុរិយាលេខ ១- ២ – ៣ ឆ្នាំ ១៩៣៩ ទំព័រ ១២៧ គ្មានឈ្មោះអ្នករៀបរៀងទេ ។
រឿងនេះ ដកស្រង់ពីច្បាប់សរសេរដៃ នៅបណ្ណាល័យពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ លេខ G 20 B របស់លោក E. Aymonier ទំព័រ ៣២ ផ្នែកភាសាខ្មែរ និងកម្ពុជសុរិយា លេខ ១០ – ១១ – ១២ ឆ្នាំ ១៩៣៧ ទំព័រ ៤៧ គ្មានឈ្មោះអ្នករៀបរៀងទេ ។
មានរឿងមួយថា មានបុរសម្នាក់ មានប្រពន្ធល្អ ទើបតែរៀបការថ្មីៗ បណ្ដើរគ្នាទៅសួរញាតិ មានកំលោះពីរនាក់បានឃើញ ក៏ស្រឡាញ់ចង់បាន វាគិតថា «យើងធ្វើដូចម្ដេចនឹងបានអេះ ?» ។
រឿង គ្រូ និងសិស្ស ដកស្រង់ពីកម្ពុជសុរិយា លេខ ៤- ៥ – ៦ ឆ្នាំ ១៩៣៩ ទំព័រ ៧១ គ្មានឈ្មោះអ្នករៀបរៀងទេ ។
រឿង ចៅសុក្រ និងចៅសៅរ៍ ដកស្រង់ពីច្បាប់សរសេរដៃ លេខ C.20B របស់លោក E. Aymonier ទំព័រ ៣៨ ផ្នែកខាងភាសាខ្មែរ នៅបណ្ណាល័យពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ និង កម្ពុជសុរិយា លេខ ១- ២- ៣ ឆ្នាំ១៩៣៦ ទំព័រ ៧៩ គ្មានឈ្មោះអ្នករៀបរៀងទេ ។
រឿង ក្អែកមួយជាក្អែកដប់ ដកស្រង់ពីទស្សនាវដ្ដីកម្ពុជសុរិយា លេខ ១០- ១១ – ១២ ឆ្នាំ១៩៣៥ ទំព័រ១១៩ មិនឃើញមានឈ្មោះ អ្នករៀបរៀង ទេ ។
រឿង មនុស្សខ្ពើមអាចន៍ជិះដំរី ខ្ពើមក្តីឡើងចុងឈើ ដកស្រង់ពីទស្សនាវដ្ដីកម្ពុជសុរិយាឆ្នាំ ១៩៣៥ លេខ ៦-ទំព័រ ១៧១។
រឿងនេះក្នុង ច្បាប់សរសេរដៃ នៅបណ្ណាល័យពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ លេខ C. 20. B របស់លោក E. Aymonier ទំព័រ ២៩ផ្នែកភាសាខ្មែរនិងកម្ពុជសុរិយា លេខ១០ – ១១– ១២ : ឆ្នាំ ១៩៣៧ ទំព័រ ២៩ គ្មានឈ្មោះអ្នករៀបរៀងទេ ។
រឿងចចក ជារឿងព្រេងនិទាន ដែលបានដកស្រង់ចេញពីទស្សនាវដ្ដី កម្ពុជសុរិយា លេខ ១០ – ១១ – ១២ឆ្នាំ ១៩៣៦ ទំព័រ ១៤៣ គ្មានឈ្មោះអ្នករៀបរៀងទេ ។